Qyteti i Poetëve

Lezhës së disa bukurive, që i ka falë Zoti dhe historia, aty nga fillimi i viteve ‘70 të shekullit të kaluar, si duke ripërtëritur traditën që patën krijuar Frang Bardhi, Pjeter Zarishi, P. Doçi, De Martino, Hafiz A. Ulqinaku, Gjergj Fishta, At Shtjefen Gjeçovi etj, iu shtua natyrshëm edhe një dimension i ri i identitetit të saj kulturor: ai i poetëve e shkrimtarëve.

 

Rastësi apo ka ndonjë shkak, por e vërteta është se në fund të shekullit të 20-të, Lezha ka
një brez poetësh shumë të fuqishëm, të cilët në këto vite morën emër në mbarë vëndin
si në poezi, pikturë, gazetari, publicistikë. Pavarësisht zhanreve e gjinive të ndryshme të
artit që lëvruan përsëri ata janë quajtur plejada e lezhjanëve, që i hapi rrugë zhvillimeve të
reja politiko-shoqërorë të vendit dhe këta ishin terreni intelektual i ndryshimeve të mëdha
që pasuan.

 

Plejada e intelektualëve Lezhjanë të prirë nga Ndoc Gjetja, e të ndjekur nga
Rudolf Marku, Preç Zogaj, Agim Isaku, Shpresa Kapisyzi, Silvana Gjebrea, Pjeter Jaku
në poezi, Kujtim Dashi në prozë, Tonin Çobani e Remzi Lani në publicistikë, P. Përvathi
në pikturë etj, i dhanë emër Lezhës në të gjithë vëndin duke përfaqësuar një nivel të lartë
artistik të krijimtarisë të paimagjinueshëm deri atëherë në krijimtarinë artistike të këtij
qyteti.

 

Vendin e folklorizmave në krijimtarinë artistike të Lezhës po e
zinte profesionalizmi i intelektualëve e krijuesve të rinj.

Related Posts